Bris (2 sg imperative)
vb: briseadh
vb a: briste

Person		Present	Past	Past hab	Future	Conditional	Present Subjunctive	Imperative
Singular	1.	brisim	bhris mé	bhrisinn	brisfidh mé	bhrisfinn	brise mé	brisim
	2.	briseann tú	bhris tú	bhristeá	brisfidh tú	bhrisfeá	brise tú	bris
	3.	briseann sé/sí	bhris sé/sí	bhriseadh sé/sí	brisfidh sé/sí	bhrisfeadh sé/sí	brise sé/sí	briseadh sé/sí
Plural	1.	brisimid briseann muid	bhriseamar bhris muid	bhrisimis	brisfimid brisfidh muid	bhrisfimis	brisamid brisa muid	brisaimis
	2.	briseann sibh	bhris sibh	bhrisadh sibh	brisfaidh sibh	bhrisfadh sibh	brisa sibh	brisaigi
	3.	briseann siad	bhris siad	bhrisidis	brisfidh siad	bhrisfidis	brise siad	brisidis
aut		bristear	briseadh	bhristeaí	brisfear	bhrisfí	bristear	bristear